نوش آباد شهری است در 3 کیلومتری شهرستان آران و بیدگل که همچون دیگر شهرهای اطراف کاشان از مناطق قدیمی ایران بشمار می‌آید. اما آنچه که شهر نوش آباد را بر سر زبان‌ها انداخته وجود شهری زیرزمینی در آن است، شهری زیرزمینی به قدمت خود نوش آباد. همین چند سال پیش بود که خبر کشف شهری زیرزمینی در نوش آباد پخش شد و بسیاری از علاقمندان به تاریخ، هنر و باستان شناسی را به آنجا کشاند. شهری تو در تو که در ژرفای 18.5 متری زمین حفر شده و هنوز بخش‌های بسیار از کاوش نگردیده است.

برنامه‌ی سفر به نوش آباد روز جمعه 27 آذر ماه تعیین شد. صبح اول وقت با دوستان آنوبانینی سفری رویایی را به محلی که فقط در حد تصور بود، آغاز نمودیم. هوای سرد پر از اکسیژن و آمیخته با بوی نم صبحگاهان، حال و هوای شمال را بوجود آورده بود که تن خاکستری رنگ‌های محیط، حاصل از گذر نور خورشید از میان لایه‌ی ابرهای ضخیم، این احساس را طبیعی‌تر می‌ساخت. آزاد راه اصفهان-قم زیباتر از گذشته به دید می‌آمد. کوه‌های برف گرفته که سر بسیاری از آنها با پنبه‌ی ابر بریده شده بود، فریبایی بی‌اندازه‌ای را به چشم اندازهای اطراف داده بود. خوردن صبحانه در دشتی پر از حس، گفت و شنود با رفقای ناب و خالص و بهره گیری از دانش دوستان متخصص، راه را ناپیدا نمود و با چشم بر هم زدنی خود را در دروازه‌های شهر کاشان یافتیم.

نام اصلی شهر اویی است که بر اساس گفته‌ی راهنما، تاریخ آن بر طبق سفالینه‌های پیدا شده به 1800 سال پیش و زمان ساسانیان برمی‌گردد و تا زمان قاجاریه مورد استفاده بوده است. سپس به مرور زمان و عدم استفاده‌، این شهر به دست فراموشی سپرده شده بود. بعدها به دلیل نفوذ سیلاب نشانه‌های این شهر نابود شده بودند. تا کنون تنها 200 متر از 4000 متر گستره شهر قابل بازدید شده است و باقی آن تحت کاوش می‌باشد.

بازدید شهر زیر زمینی اویی (نوش آباد) از تجربیات فراموش نشدنی زندگی‌ام بود. البته پیش‌تر شهر زیرزمینی کیش را دیده بودم و تصویری از یک شهر زیرزمینی را در ذهنم داشتم. شهر زیرزمینی کیش اگرچه زیباتر و ممارانه‌تر از نوش آباد ساخته شده است (البته به دلیل بازسازی) ولی کاربری آنها را به راحتی از احساسی که از فضاهایشان پیدا می‌کنی، درک خواهی کرد.

عاقبت بازدید از این شهر تمام شد و از آنجا که هنوز برای باز گشت به اصفهان فرصت داشتیم، برای دیدن شهر کاشان رهسپار آنجا شدیم. دیدن شهر کاشان روان آدمی را می پالاید. کاشان برای من حکم چشمه‌ای زلال دارد که در آن روحم را جلا می‌دهم. هر وقت به کاشان قدم می‌گذارم این جمله‌ی مشهور وینستون چرچیل، سیاستمدار انگلیسی، در ذهنم نقش می‌بندد: "انسان فضا را می‌سازد و فضا انسان را". واقعیت تاثیر فضای معمارانه بر خصلت‌های انسانی امری انکار ناشدنی است که در این شهر نمود زیادی دارد. اگرچه به دلیل ساخت و سازهای بی‌رویه و نبود یک نظام درست شهر سازی ، سیمای شهر به کلی ویران گردیده ولی همان چند خانه‌ی تاریخی که بازسازی آنها مربوط به اوایل دهه 50 است برای یک پالایش روحانی انسان کفایت می‌کند.